/

Çocukluktur ancak insanın anavatanı…

Yıllarca yazdım. Cilt cilt defterlerimde yığınla kayda geçmiş anılarım oldu. Teknoloji gelişti, pek çok şey gibi günlüklerim de dijitalleşti. Şimdi telefon, tablet veya bilgisayardan erişebildiğim, hatta o güne ait fotoğraf da ekleyebildiğim bir günlük uygulamam var. Bir de elime fotoğraf makinesi aldığımdan bugüne biriktirdiğim fotoğraflarım, videolarım… İşte o videolara eklediğim -dijitale taşınarak silinip gitmekten son anda kurtulan otuz yıllık- VHS kasetler sayesinde kavuştum çocukluğuma…Ve anladım ki demansın tuzağına yakalanmadan, alzheimer uçurumuna yuvarlanmadan ve o kaçınılmaz sonla karşılaşmadan sarıp sarmalanacak biricik varlığımızmış hatıralarımız...

Merhaba Sayın Gazete Pencere okuyucusu.
Bu içeriğin devamını görebilmeniz için sitemize abone olup yapmanız gerekmektedir.
Eğer abone değilseniz BİZE KATILIN !
Önceki Haber

Ayakkabı: İnsanın kendisiyle bütünleşen tasarımı (2)

Sonraki Haber

Varlığım nostaljik zamanlara armağan olsun!

Son Haberler

Whatsapp Destek
1
Merhaba ;
Sizlere nasıl yardımcı olabilirim ?