Sosyal medyanın gündemindeki videoya Can Yılmaz yorumu: ‘Bir yandan BDSM kültürünü doya doya yaşamak…’

GAZETE PENCERE- “Alternatif tıp” adı altında merdiven altı hacamat ve çekiçle bel “tedavisi” yapanların sonu gelmiyor.

Oyuncu ve Yazar Can Yılmaz sosyal medyanın gündemindeki hamacat ve çekiçle bel “tedavisi” videosuna yazdığı yorumla takipçilerini güldürdü.

????Sosyal medyanın gündemindeki videoya Can Yılmaz yorumu: ‘Bir yandan BDSM kültürünü doya doya yaşamak…’https://t.co/i5uKsuESrr pic.twitter.com/907Tjp3CqC

— Gazete Pencere (@gazetepencere) January 23, 2026

Can Yılmaz’ın mesajı şöyle:

“Beyefendiyi tebrik ediyorum. Hani şu meşhur söz var ya: “Hobiniz işiniz olursa asla yorulmazsınız.” İşte burada, o vecizenin teoriden çıkıp pratikte terlemiş, üstüne bir de parlak cilâ çekilmiş hâlini görüyoruz. Adam, hayatta iki şeyi aynı anda başarmış, bir yandan BDSM kültürünü doya doya yaşamak, öte yandan “şifacı” kimliğiyle insanlara yardım etmek… Hatta insan ister istemez düşünüyor, eminim ki bilâbedel yapıyordur. Çünkü bazı insanlar yardım etmeyi “mesai” sanmaz; bazıları da “mesai”yi yardıma çevirir. Bu beyefendi ikinci kategori. Muhatabın hâli ise… Çok ıztırap çektiği belli. Öyle “biraz zorlandım” ıztırabı değil, daha çok “hayat beni üç vardiya çalıştırdı” ıztırabı. Caraskal’ın ucundaki feryatlar, odanın içine akustik bir düzenleme gibi yayılıyor, adeta bir melodi. Böyle hani bazı şarkılar vardır, sözleri acıklı ama ritim oynatır… Burada da durum o… Feryat var, ıztırap var, ama ortamın genelinde sanki bir “memnuniyet yönetimi” kurulmuş. Herkes memnun. Herkesin rolü net. Kimse “Bu toplantının ajandası neydi?” diye sormuyor, ajanda zaten tavanda. Ve üçüncü kişi… Ah, üçüncü kişi! O hep kritik figürdür. İnsan ilişkilerinde de, hayatta da, kameranın görmediği yerde de… Ortamın enerjisine kayıtsız kalmayarak mutluluğunu yüzüne yansıtıyor. Yani “ben burada tesadüfen bulunuyorum” soğukluğu yok. Tam tersine, yüzünde o ifade: ‘Demek ki hayat, doğru ekosistemde yaşanınca böyle oluyor. Bir çeşit sessiz onay, bir çeşit “iyi ki geldik” gülümsemesi. Netice? Bir yanda “hobi-iş” birleşiminin zirvesi; bir yanda şifa niyetiyle yapılan bir hizmet, diğer yanda caraskal ucunda melodik feryatlar… Ve sonuçta herkesin ortaklaştığı tek bir gerçek var; Doğru organizasyon, doğru enerji, doğru rol dağılımı… İnsan bazen kendini bile şaşırtacak kadar ‘uyumlu’ yaşayabiliyor.”