Araştırma: Dünyanın en narsist ülkeleri belli oldu

PENCERE - Self and Identity dergisinde yayımlanan ve 53 ülkeden 45 bini aşkın katılımcıyı kapsayan geniş ölçekli çalışma, narsisizmin kültür, yaş ve cinsiyet eksenlerinde anlamlı biçimde farklılaştığını gösterdi.

Araştırma, narsisistik kişilik bozukluğu teşhisi koymuyor. Bunun yerine gündelik hayatta karşılaşılan narsisistik özellikleri ölçüyor ve bu özellikleri bir spektrum üzerinde değerlendiriyor. Psikologlara göre belirli bir düzeyde özsaygı ve kendini beğenmişlik “normal”. Sorun, bu tutumun güvensizlik ve hayal kırıklıklarına karşı bir savunma mekanizmasına dönüşmesiyle başlıyor.

Katılımcılardan algıladıkları toplumsal statülerini derecelendirmeleri ve “Rakiplerimin başarısız olmasını isterim” ya da “Üstün katkılarımla ilgi odağı olmayı başarırım” gibi ifadelere yanıt vermeleri istendi. Ortaya çıkan tablo, bazı yerleşik kabulleri de sarstı.

ZİRVEDEKİLER...

Oksijen'de yer alan habere göre, genel narsisizm puanlarında Almanya, Irak, Çin, Nepal ve Güney Kore ilk sıralarda yer aldı. Sırbistan, İrlanda, Birleşik Krallık, Hollanda ve Danimarka ise listenin en sıralarına yerleşti. ABD, yaygın kanının aksine 16’ncı sırada kaldı. Araştırmacılar, medyada öne çıkan yüksek sesli figürlerin, toplumun geneline dair yanıltıcı bir izlenim yaratabileceğine dikkat çekiyor.

Yüksek kişi başına gelire sahip ülkelerde narsisizm puanları genel olarak daha yüksek ancak asıl sürpriz, kolektivist toplumlarda görüldü. Grup uyumunu önceleyen bu kültürlerde bireysel egonun baskılandığı düşünülürken, birçok kolektivist ülkede “narsisistik hayranlık” düzeylerinin yüksek olduğu saptandı.

Araştırmacılara göre bu bağlamlarda öne çıkmak, toplumsal yapıya “canlılık” ve bireysellik katmanın bir yolu olarak görülebiliyor; narsisistik özellikler de daha katı sosyal düzenlerde yol bulmayı kolaylaştırabiliyor.

GENÇLER ARAŞTIRMASI

Çalışmanın en tutarlı bulgularından biri yaşla ilgiliydi. Kültür fark etmeksizin gençler, daha yaşlı gruplara kıyasla daha narsisistik çıktı. Araştırmacılar, gençliğin evrensel bir özelliği olarak bireyin kendine odaklanmasını, yeteneklerini abartmasını ve zamanla hayatın bu algıyı törpülemesini işaret ediyor.

Sonuç olarak çalışma, narsisizmi tek bir kültüre ya da topluma özgü bir “kusur” olarak değil, ekonomik koşullar, kültürel normlar ve yaşam döngüsüyle şekillenen küresel bir eğilim olarak ele alıyor. Bu da “en narsist kim” sorusundan çok, “neden ve nasıl” sorularını öne çıkarıyor.