Eğitim için Avrupa’nın en kuzeyine yolculuk

Eğitime destek vermek için ne yaparsınız? Çocukların okul masrafını mı karşılarsınız, onlara kitap mı alırsınız? Yoksa kendinizi yollara mı vurursunuz? İşte Gürhan Pizan ve 15 yaşındaki kızı Türkan günlerce, sadece bir motosiklet üzerinde Avrupa’nın en kuzeyine gittiler. Daha çok çocuk okusun diye...

• Gürhan Pizan ve 15 yaşındaki kızı Türkan Pizan’ı tanıyalım biraz.

Gürhan Pizan: Ben uzun yıllardır özel sektörde yöneticilik yapıyorum. Aynı zamanda klasik otomobil ve yelken sporlarının içindeyim. Ama bu yolculukta sahip olduğum unvanların hiçbir önemi yoktu. Burada sadece bir babaydım.

Türkan Doğa; 15 yaşında, Işık Lisesi Ispartakule kampusu lise öğrencisi. Hayat dolu, meraklı ve cesur bir genç kız. Bu yolculuk onun için sadece Avrupa’yı görmek değil, insanların hayatına dokunabilmenin ne kadar değerli olduğunu yaşayarak öğrenmekti.

• 7 ülke 4.500 km sadece bir motosiklet üzerinde. Fikir nereden aklınıza geldi, sadece TEGV için mi çıktınız yola? Evde oturduğunuz yerden de bağış yapabilirdiniz…

Elbette toplayabilirdik. Ama insanlar artık sadece bir bağış linki görmek istemiyor. Bir hikâyeye inanmak istiyor. Biz de dedik ki gerçekten emek verelim. Yağmur yiyelim… Soğuk görelim… Binlerce kilometre gidelim… İnsanlar “Bu aile gerçekten bunun için mücadele ediyor” desin. Çünkü samimiyet bulaşıcıdır. Biz motosikletle sadece yol gitmedik, insanların kalbine gitmeye çalıştık.

EN DEĞERLİ KATKI

• TEGV ile yollarınız nasıl kesişti? Daha önceden de gönüllü müydünüz?

Sayın Ali Eriç sayesinde Pekin&Paris rallisini oğlu Ali Can Eriç beraber yapmışlardı ve bir kitap yazmıştı, kitabın gelirini de TEGV’e bağışladı. İlk tanışıklığımız böyle başladı. Çocukların eğitimine katkı sağlamanın ülkemiz adına yapılabilecek en değerli yatırımlardan biri olduğuna inanıyorum.

Türkiye Eğitim Gönüllüleri Vakfı'nın yıllardır şeffaf ve güvenilir şekilde çalıştığını biliyordum. Bu yüzden hiçbir tereddüt yaşamadık. Toplanan bütün bağışların doğrudan TEGV’e gitmesi bizim için en önemli konuydu.

• Türkan henüz 15 yaşında seyahate çıkmadan önce güvenliğe dair soru işaretleri var mıydı kafanızda? Çevrenizin tepkileri nasıldı?

Aslında bu yolculuğa kadar motosiklet benim tutkumdu. Ama zamanla Türkan Doğa da bu özgürlük duygusunu yaşamaya başladı. Küçük yaşlardan beri arkamda oturuyordu. Bu yolculuktan sonra artık Vespa onun hayatının da unutamayacağı bir parçası oldu.

NORDKAPP ROTASI

Güvenlik konusunda endişe yaşadınız mı?

Hem de çok. Sonuçta 15 yaşındaki kızınızla binlerce kilometre yol yapıyorsunuz. Aylarca hazırlık yaptık. Koruyucu ekipmanlardan rotaya kadar her ayrıntıyı planladık. En büyük güvenlik ekipmanımız ise acele etmemekti. Biz yarışmadık. Her gün sağ salim varmayı hedefledik.

Neden Nordkapp?

Nordkapp Avrupa’nın ulaşılabilecek en kuzey noktalarından biri. Her Vespa kullanıcısının hayalidir. Nordkapp Classic Raid ise dünyanın dört bir yanından Vespa tutkunlarını buluşturan çok özel bir organizasyon. Biz bu hayali sosyal sorumlulukla birleştirmek istedik.

• Ne kadar sürdü seyahatiniz? Yolda yeni arkadaşlar da edinmişsinizdir. Onlara anlattınız mı hangi amaçla yola çıktığınızı?

Yaklaşık 1 ay boyunca yollardaydık. İtalya’dan başlayıp Almanya, Avusturya, Çek, Polonya, İsveç, Finlandiya ve Norveç üzerinden Nordkapp’a ulaştık. Her ülkede insanlar neden yolda olduğumuzu sordular. “Çocukların eğitimi için…” dediğimizde yüzlerindeki tebessümü görmek bütün yorgunluğumuzu unutturuyordu.

ALKIŞLARLA YOLLARDA

• Seyahat esnasında neler yaşadınız? Başınıza gelen ilginç olaylar var mı?

Bir gün sağanak yağmur altında saatlerce motosiklet kullandık. Her yerimiz sırılsıklamdı. Tam “Bugün gerçekten zor” derken yol kenarında bizi alkışlayan insanlar gördük. Dilini bilmediğimiz insanlar sadece amacımızı öğrendikleri için bize destek oldular. İşte o an bunun sadece bizim hikâyemiz olmadığını anladık.

• Kaç çantayla çıkabildiniz, ne kadar eşya aldınız yanınıza? Muhakkak kuralları vardır böyle bir yolculuk için eşya toplamanın.

Bir Vespa’nın taşıyabileceğinden kat kat fazla 50 lt 3 çanta yan çantalar arka çanta ve 2 kişinin tam full kıyafetli hali, 475 kg civarında idik toplam. Çok üzüldüm Vespa’mız için ama o bizi hiç üzmedi. Hayat bize şunu öğretti; İnsanın ihtiyacı sandığından çok daha azmış.

• Fiziksel olarak nasıl hazırlandınız?

Aylar boyunca uzun sürüşler yaptık. Yük denemeleri yaptık. Sıcakta da sürdük, yağmurda da. Asıl hazırlık ise zihinseldi. Vazgeçmemeyi öğrenmek gerekiyordu.

GÜNDE 8-10 SAAT

• Günde kaç saat motosiklet kullandınız? Yolda motosiklet arızalansa ya da siz hastalansanız mesela ne yapıyorsunuz?

Bazen 8-10 saat. Ama sık sık mola verdik. Çünkü hedefimiz hızlı gitmek değildi. Sağlıklı şekilde ertesi güne ulaşmaktı.

• En çok zorlandığınız etap hangisiydi? O an vazgeçmeyi düşündünüz mü? Bu yolculuk boyunca sizi en çok etkileyen an ne oldu?

Kuzey Norveç. Rüzgâr… Soğuk… Sis… Bazı anlarda sadece birkaç metre önümüzü görebiliyorduk. Ama hiçbir zaman vazgeçmeyi düşünmedik. Çünkü arkamızda bize güvenen yüzlerce insan vardı.

UMUDA VESPA

• ‘Umuda Vespa’yı bu röportajla öğrenenler olacaktır. Çocukların eğitimine katkıda bulunmak için ne yapabilirler?

En kolay yolu TEGV’in resmi bağış sistemi üzerinden eğitim desteği vermek. Bir çocuğun eğitimine katkı sağlamak aslında düşündüğümüz kadar zor değil. Bazen bir kahve parasını paylaşmak bile bir çocuğun hayatında büyük fark oluşturabiliyor.

• Yolculuk bittiğinde kaç TEGV çocuğunun hayatına dokundunuz? Bağış kampanyasında hedeflediğiniz etkiyi yakalayabildiniz mi?

Bu yolculuğa çıkarken bir hayalimiz vardı. Bugün yüzlerce çocuğun eğitimine katkı sağlayacak bağışlara ulaşmış olmanın mutluluğunu yaşıyoruz. Ama en önemlisi, insanlar artık Umuda Vespa’yı sadece bir motosiklet yolculuğu olarak görmüyor. Bir umut yolculuğu olarak görüyor.

• Seyahatseverler mutlaka merak edecektir onu da sormuş olayım. Böyle bir seyahate çıkmak için önce vize lazım biliyoruz ama sonrasında nasıl bir hazırlık süreci yaşanıyor?

Motor hazırlığından önce insan kendini hazırlamalı. Sabırlı olmalı. Plan yapmalı. Ama en önemlisi yolun tadını çıkarmalı. Çünkü varış noktası değil, yol insanı değiştiriyor.

GÜRHAN PİZAN: BAŞARDIK

• Yolculuğu tamamladığınız an ilk aklınızdan ne geçti?

Nordkapp tabelasını görünce ilk düşündüğüm şey şu oldu: “Başardık.” Ama hemen ardından destek veren insanlar ve eğitimine katkı sağladığımız çocuklar geldi aklıma ve tabii ki sponsorlarımız, hep borçlu kalacağım. O an anladım ki biz sadece bir yere ulaşmamışız. Birçok insanın kalbine de ulaşmışız.

• Bu yolculuk size baba olarak ne kattı?

Kızımla geçirdiğim zamanın ne kadar kıymetli olduğunu yeniden öğrendim. Hayat çok hızlı geçiyor. Ama birlikte yaşadığımız bu anılar ömür boyu bizimle kalacak.

• Yol boyunca sizi en çok şaşırtan ülke ya da insanlar hangisiydi?

Norveç. İsveç. Doğası kadar insanlarıyla da. Kim olduğumuzu bilmeden bize yardım etmek isteyen insanlarla karşılaştık. Bu bana insanlığın her yerde aynı olduğunu gösterdi.

TÜRKAN DOĞA PİZAN: BAMBAŞKA BİRİ OLDUM

• 15 yaşında böyle bir yolculuğa çıkmak seni korkuttu mu, heyecanlandırdı mı?

İlk gün biraz korktum. Sonra her kilometrede kendime güvenim arttı. Yolculuğun sonunda bambaşka biri olduğumu hissettim.

• Yolculuk boyunca unutamadığın bir anını bizimle paylaşır mısın?

Kuzey Kutup Dairesi’ni geçtiğimiz an. Babamla birbirimize baktık. Hiç konuşmadan birbirimize sarıldık babam ağladı sonra gülümsedik. O anı hiç unutmayacağım.

• Babanla bu kadar uzun süre aynı yolda olmak ilişkinizi nasıl etkiledi?

Birbirimizi daha iyi tanıdık. Babamın ne kadar sabırlı biri olduğunu gördüm. O da düşündüğünden daha güçlü olduğumu gördü.

• Yolculuktan döndüğünde arkadaşlarının ilk tepkisi ne oldu?

Önce inanamadılar. Sonra fotoğrafları görünce “Gerçekten yapmışsın” dediler.

• Bu deneyim sana hayatla ilgili ne öğretti?

Hayatta en büyük engelin bazen insanın kendi korkuları olduğunu öğrendim. Cesaret edince birçok şey mümkün oluyormuş.

BABA VE KIZ MACERAYA DEVAM...

• Bu yolculukta birbirinizden en çok ne öğrendiniz?

Gürhan: Türkan Doğa’nın düşündüğümden çok daha güçlü olduğunu öğrendim.

Türkan Doğa: Babamın sadece iyi bir baba değil, çok iyi bir yol arkadaşı olduğunu öğrendim.

• TEGV çocuklarına destek olmak bu yolculuğun anlamını nasıl değiştirdi?

Bu yolculuk sadece Nordkapp’a gitmek olsaydı güzel bir anı olarak kalırdı. Ama bugün biliyoruz ki her kilometre bir çocuğun eğitimine umut oldu. İşte bütün fark bu.

• Şimdi geriye dönüp baktığınızda "İyi ki yapmışız" dediğiniz an hangisi?

Nordkapp’ta Türk bayrağını açıp birbirimize sarıldığımız an. O an bütün yorgunluk bitti.

• Bu seyahatlerin devamı gelecek mi? Yeni bir sosyal sorumluluk yolculuğu planlıyor musunuz?

Kesinlikle. Çünkü 'Umuda Vespa' artık sadece bir yolculuk değil. Bu, çocukların eğitimi için büyüyen bir sosyal sorumluluk projesi. Bu yol daha yeni başlıyor. Sponsorlarımız ve bağışçılar süreçte tüm destekleriyle bu hikâyenin başından sonuna kadar bizimleydiler. Bu yolculuğun izlerini takip etmek, devam eden kampanyamıza destek olmak ve gelecekteki projelerimize ortak olmak isteyen herkes sosyal medyada @umudavespa hesabımızı takip edebilir. Çünkü inanıyoruz ki umut, paylaşıldıkça büyüyor.

1995 yılından bu yana faaliyette olan Türkiye Eğitim Gönüllüleri Vakfı (TEGV), ilköğrenim çağındaki çocuklara okul içi ve okul dışı saatlerde ücretsiz olarak nitelikli eğitim desteği sağlıyor. TEGV’de bir çocuğun bir yıllık eğitim gideri sadece 2000 TL. Kampanyanın etkisiyle şu ana kadar 330’dan fazla çocuk eğitim desteğiyle buluştu, çorbada tuzumuz olsun derseniz dayanışmaya siz de katılabilirsiniz.