FIFA'ya kayıtlı 128.314 lisanslı futbolcu var.

Bu tüm dünyada oynayan futbolcuların sayısı. Kalecileri ve savunma oyuncularını pas geçersek, yani ortalama bir rakamla, yaklaşık 100.000'e yakın, 100.000 civarında lisanslı orta saha ve hücum oyuncusu var.

Bunlar içerisine en az 30.000 tane direkt forvet diyebileceğiniz, 40.000 tane veya 50.000 tane de orta sahada 8 numara veya 10 numara olarak tabir edebileceğiniz, takımı toplu hücuma çıkaran, takımın organizasyonunu sağlayan orta saha oyuncusu var.

Galatasaray'da transferde tek yetkili kişi olan ve kameralar önünde "tek yetkili kişi olmak istediğini" söyleyip bu yetkiyi alan Abdullah Kavukcu, bu sayısız futbolcu içerisinde Galatasaray'a bir forvet ve bir orta saha oyuncusu bulamadı.

Bulamaması anormal ancak bu görevde halen bulunuyor olması da bir o kadar anormal!

Galatasaray'da anormallikler tabii bununla sınırlı değil!

Stadyumdan sorumlu yönetici Bora Bahçetepe mesela.

Stadyumun hali içler acısı ama Bora Bey hâlâ görevde.

Hatta en son başkan baktı ki olacağı yok milli aradan faydalanıp tüm zemini kazdırıp yenilemeye başladı ama Bora Bey'i görevden almadı veya alamadı.

Garipliklerin haddi var hesabı yok.

Profesyonel olmayan kadrolarla dünyanın en profesyonel organizasyonu yürütülmeye çalışılıyor.

Liste yapsak maçın öyküsünden kopup birkaç köşe yazısı yazmak zorunda kalırız.

O yüzden biraz maça gelelim.

Hatalarında ısrar eden, form düşüklüğüne bir alternatif üretemeyen, defalarca başarısız olmasına rağmen aynı yolu deneyen Okan Buruk'un anormalliklerine gelelim mesela.

Tamam, kadro kötü.

Tamam, Osimhen yok vesaire, vesaire.

Osimhen'e dayalı bir oyun sistemi var.

Bu da tamam.

Osimhen olmadığı zaman bu oyun sistemi yürümüyor. Eyvallah.

Osimhen prototipinde bir futbolcu transferi de yapılamadı. Ona da eyvallah.

Peki bırak aynı özelliklerde olmasını, hazır dahi olmayan, fiziksel olarak dökülen Deniz Gül nasıl ilk 11’de başlatılır?

Osimhen'e alternatif olarak alınan Deniz Gül'ün hazır olmadığını taraftarlar göremeyebilir, biz göremeyebiliriz ama bunu idmanda görebilecek tek kişi Okan Buruk.

Dolayısıyla Deniz Gül'le başlamak hata. Bu hatayı bilerek yapmak da anormal bir durum.

Ancak Okan Buruk'un bu anormal tercihinden daha anormal olan ise yerine Barış Alper Yılmaz'ı alması.

Yani Barış Alper Yılmaz'ın tüm kariyeri boyunca oynamak istemediği, en çok verimsiz olduğu pozisyonda Deniz Gül'ün yapamadıklarını Barış Alper Yılmaz'dan beklemek anormallikte zirve.

Galatasaray ilk yarıda 3-0 gerideyken, ikinci yarıya tek oyuncu değişikliğiyle (üstelik sadece Barış Alper'i en verimsiz olduğu pozisyonda) skoru değiştirebileceğine inanmak tek kelime ile inanılmaz!

Elinizde alternatif olmayabilir ama Barış'ın orada olmayacağı belli.

Bunu Barış da biliyor, taraftar da biliyor, takım arkadaşları da biliyor.

Okan Buruk dışında herkes biliyor.

O bölgede Leao'yu da, Sallai'yi de, hiç oynamamış başka bir oyuncuyu da deneyebilirsiniz ama tekrar tekrar denenmişi denemek, tekrar tekrar denenerek başarısız olduğu mevkide bir oyuncuyu denemek ve tek değişiklikle o oyuncuyla oyunu çevirebileceğine inanmak tek kelime ile akıl tutulmasıdır.

Elinde forveti olmayan Fatih Terim en olmayacak adam olan Donk’u o mevkide oynatmadı mı?

Galatasaray'da 4 yıl üst üste şampiyonluk yaşamış bir teknik adamın bu şekilde düşünmesi, bu şekilde bir oyun kurgusunu ve oyun kurgusundaki hatayı devam ettirmesi, reaksiyon gösterememesi, çözüm üretememesi, hatalarında ısrar etmesi, en az Abdullah Kavukcu'nun transfer komitesinin başında olması kadar anormal.

Galatasaray’daki bu anormalliklerin yarattığı defolar ligde orta düzey takımlara karşı yapılacak maçlarda ortaya çıkmaz.

Galatasaray yarışta da kalır ama Avrupa arenasında yapılacak maçlarda ve ligdeki ciddi sınavlarda bu defolar çok büyük facialarla sonuçlanabilir!

Ve acı gerçek şu ki; Galatasaray artık doğru yönetilmiyor. Tepeden en aşağıya kadar anormalliklerle dolu bir yönetim anlayışı söz konusu.