Manisa’nın Şehzadeler ilçesinin Belediye Başkanı Gülşah Durbay, bir süredir devam eden tedavi sürecinin ardından, geçtiğimiz Pazar günü 37 yaşında yaşamını yitirdi. 15 Aralık Pazartesi günü Manisa’da düzenlenen törenlerle son yolculuğuna uğurlanan Durbay’ın vefatı, yalnızca Şehzadeler’de değil, Manisa’da ve ülke siyasetinde de herkesi yasa boğan ve “neden bu kadar erken?” isyanına yol açan bir kayıp oldu.
1988’de Manisa’da doğan Durbay, eğitim hayatına memleketinde başladı. 2011’de Hacettepe Üniversitesi Gıda Mühendisliği Bölümü’nden mezun oldu. Mesleki birikimini tek bir alana hapsetmedi. Yıllar içinde hem teknik hem yönetsel çizgide ilerledi.
2024’te Yaşar Üniversitesi Hukuk Fakültesi’ni bitirdi. Yaşar Üniversitesi’nde İngilizce İşletme yüksek lisansını tamamladı ve Manisa Celal Bayar Üniversitesi’nde ekonomi-finans alanında doktora çalışmalarına başladı.
Bu çok katmanlı eğitim çizgisi, onun yerel yönetim yaklaşımına da yansıyan bir “disiplin” ve “iş bitiricilik” duygusu üretti.
Çalışma yaşamında gıda sektöründe yöneticilik yaptı. Gıda güvenliği, kalite, iş güvenliği ve strateji konularında danışmanlık verdi. Siyasete “tepeden inme” değil, örgüt emeğiyle giren bir isimdi. Cumhuriyet Halk Partisi’nde 2014’te İlçe Gençlik Kolları Başkanlığı, 2015–2020 arasında iki dönem İl Gençlik Kolları Başkanlığı görevlerini üstlendi.
Gençlik örgütlenmesinden gelen bu tecrübe, Durbay’ı hem sahaya hem de kurum kültürüne yakın bir belediye başkanı kıldı.
31 Mart 2024 yerel seçimlerinde Şehzadeler Belediye Başkanı seçilerek Manisa’nın ilk kadın belediye başkanı unvanını aldı. Bu unvanı bir “tarihi not” olarak taşımakla yetinmedi. Kısa görev süresinde yereldeki gündelik ihtiyaçlara dokunan, ölçülebilir işler üretme çabasını görevinin merkezine koydu.
Belediyeciliğini “sosyal belediyecilik” anlayışıyla yürüttü. Uzun süredir çözüm bekleyen Ulutepe Caddesi’nin yenilenmesi, mahalle ve kırsal alanlarda hizmetlerin hızlandırılması, yol ve ova yolu düzenlemeleri, üreticiyle temasın güçlendirilmesi, “Atma, Paylaş” gibi dayanışma uygulamalarıyla kullanılabilir eşyaların ihtiyaç sahiplerine ulaştırılması ve sosyal yardımlaşma kanallarının daha düzenli işlemesi bu çizginin parçalarıydı.
Bu yaklaşımın en sembolik örneklerinden biri, Spil Çocuk Evi’nin açılışıydı. Durbay, seçim döneminde verdiği “çocuk evi/kreş” sözünü hatırlatarak, çocuk evleri hattını büyütmeyi hedeflediğini vurgulamıştı. Onun yerel yönetim anlayışında çocuk evleri, yalnızca bir hizmet kalemi değil, özellikle çocuklu kadınların iş ve sosyal hayata katılımını mümkün kılan bir eşikti.
Durbay, yalnızca belediye makamıyla değil, sivil toplumla kurduğu bağlarla da anılmayı hak ediyor. Bir dönem Gıda Mühendisleri Odası Manisa Temsilciliği, Manisalılar Derneği ve SODEV yönetim kurullarında yer aldı. Hastalığı süresince de görev bilincini ve umudunu koruduğuna dair vurgu, aramızdan ayrılışı nedeniyle verilen veda mesajlarının ortak diliydi.
Onun ardından en çok dile getirilen duygu “gelecek” oldu. Çünkü Gülşah Durbay’ın siyaset yolu, yerelden güçlenerek genişleyen bir ufuk vaat ediyordu. Gençliği, kadın temsili ve sosyal adalet duygusunu bir arada taşıyan, teknik birikimiyle sahayı buluşturan bir çizgiydi. Ömrü bu kadar kısa olmasaydı, yalnızca Şehzadeler’e değil, ülkeye de daha büyük ölçekte, daha kapsayıcı kamu hizmetleriyle katkı sunacağına dair inanç bu yüzden bu kadar yaygın.
Durbay, ardında kısa bir takvim ama güçlü bir iz bıraktı. “İlk” olmanın ağırlığını çalışmaya, sahaya ve dayanışmaya çeviren bir yerel yöneticiydi.
Şehzadeler’in hafızasında, yarım kalan işlerin değil, tamamlanması gereken bir kamusal sorumluluğun adı olarak kalacak.
Gülşah Durbay, yalnızca göreviyle değil, kurduğu sahici dostluklarla da anımsanacak, dinleyen, hatırlayan, omuz veren, bulunduğu her yerde güveni ve sevgiyi çoğaltmayı bilen, insanları “kazanmaya” çalışan bir karakterdi.
Işıklarda uyu Başkanım.
