İrfan Can Kahveci ve Oğuz Aydın her duyulduğunda, her görüldüğünde, aralarında benim de olduğum çok kişi burun kıvırırken, kimi isimler de “İsmail Kartal evlatlarını kolluyor” diye kıyamet kopardılar. Samsun karşısında Kartal’ın evlatlarından Oğuz maçın oyuncusu seçilirken, İrfan Can her zaman forma bulabileceğini, gerektiğinde Asensio’yu bile yedekleyebileceğini gösterdi. Kartal’ı “evlatçılıkla” suçlayanlar susabilir mi lütfen?
Samsun karşısına Lyon 11’inden bir eksikle çıktı İsmail Kartal ve Talisca yerine yıllardır dile getirilen ama bir türlü cesaret edilemeyeni yaptı ve İrfan Can Kahveci’yi on numaraya koydu. Talisca’nın yokluğunda, Asensio’nun sakatlığında hocanın elinde on numara oynayabilecek başka da bir isim de yok gibiydi.
Ancak oyun başlayınca gördük ki Greenwood ve İrfan Can sürekli dönüşerek oynuyor. Bu dönüşerek pozisyon aramalara Oğuz, Kante, Guendouzi ve Semedo da katılarak sık sık Samsun defansının arkasına sarkmayı başardılar.
İlk gol daha 3. Dakikada İrfan’ın pasını alan Oğuz’un penaltı noktasındaki Vedat’a yaptığı ortayla geldi. Vedat çok soğukkanlı ve yerden vuruşuyla köşeyi buldu.
Kanatları çok etkili kullandı Fenerbahçe, özellikle sol kanattan Archie Brown ve Oğuz Aydın istedikleri gibi rakip ceza sahasına indiler. Greenwood da sol kanada yaklaşıp paslaşmalara katılınca farkı beşe kadar çıkarabilecek pozisyon üretildi.
Gol sonrasında da üst üste pozisyonlar buldu Sarı Lacivertliler… Ustaca bir kafa vuruşu direğe takılan Vedat’ın ilk yarının bitiş düdüğünden sonra soyunma odasına giderken “tüh” diyerek ellerini birbirine vurduğu kadar vardı. İlk yarının en az üç farkla bitmemesi sadece meşhur Fenerbahçe şanssızlığıydı.
İkinci gol de ikinci yarının üçüncü dakikasında geldi. Hakemlerin Fenerbahçe ceza sahası çizgisi yakınında uydurduğu serbest vuruşta topu kapan Kante’nin başlattığı kontratakta Oğuz orta sahadan itibaren götürdüğü topu verecek bir forvet bulamayınca sol ayağıyla çektiği nefis şutla ikinci golü buldu.
Sonrasında Fenerbahçe istediği gibi rahat rahat oynadı. Muriç ve Greenwood çıktıktan sonra Fenerbahçe kontrol oyununa geçti, rakibe pozisyon vermeden maçı tamamladı. İsmail Kartal, oyunun sonuna doğru Levent ve Bartuğ’u oyuna alarak “sizi unutmuyorum, siz de benim evlatlarımsınız” dedi.
Muriç için söylenecek çok şey var. “Keşke Dzeko Fenerbahçe’ye 5 yaş genç gelseydi” diyorduk ya, Vedat Muriç bize o hayali yaşatıyor sanki. Genç Dzeko sahada gibi. O’nun kadar akıllı, O‘nun kadar soğukkanlı, O’nun kadar takıma yardımcı, O’ndan daha golcü. Umarız hep böyle gider.
Bir gol bir asistle Oğuz Aydın’ı maçın oyuncusu seçtiren bir etken de Archie Brown oldu. Bu maçta da tüm sol kanadı eksiksiz sahiplenirken, bir sol bek olarak santrafor kadar çok rakip ceza sahasına girmesi alkışa değerdi. Oğuz’la uyumlarına da nazar değmesin.
Kante ve Skriniar için “yaşlı”, “ağır kalıyor” diyenler sonsuza kadar susabilir mi? Bir hesaplasınlar kaç maçtır 90 dakika sahadalar ve en ufak bir aksamaları var mı?
Sonuçta bu maçta Fenerbahçe bir düzine gol pozisyonuna girip, rakibe neredeyse hiç pozisyon vermeden maçı tamamladı. Umarız bu maç Samsun’un Galatasarayperver başkanı Yüksel Yıldırım’ı bir süre susturur, mobese kameralarına bile Fenerbahçe aleyhine demeç vermekten vazgeçirir.
Son not Federasyona ve MHK’ye. Lütfen, bir gün önce Galatasaray’a üç puanı getiren Osimhen lehine verilen penaltıyla, bu maçta Vedat lehine verilmeyen penaltıyı kıyaslayın. İki pozisyonu peş peşe bir izleyin? Vicdanınız, insafınız, izanınız olduğunu pek sanmıyoruz, bu nedenle utanacağınıza da inanamıyoruz ama hiç olmazsa Mehmet Türkmen ve Yasin Kol denen şahısların sırtından uzuuuuuun bir süre hakem formalarını çıkarın. Bıraktım maç boyu yaptıkları hataları, Semedo’nun maçın sonlarına doğru yerdeki Yalçın’ın baldırına basması da kartlıktı, onu da atladılar. Yahu yayıncı kuruluşun triosu bile, tüm debelenmelerine rağmen savunamıyor onları, görmüyor musunuz?
